نايب رييس انجمن ارتقا سلامت و بهبود تغذيه اصفهان گفت: با وجود اين كه چاقي تجمع بيش از حد چربي در بدن است، ترازوهايي كه در حال حاضر استفاده مي‌شوند قادر به نشان دادن آب و چربي به طور مجزا نيستند. بنابراين با ورود بيش از حد نمك به بدن از طريق مواد غذايي، آب در بدن محبوس شده و وزن را بالا مي‌برد.

دكتر منصور ريسمانچيان در گفت وگو با خبرنگار ايسنا، اظهار داشت: بسياري از افرادي كه در حال كاهش وزن از طريق كاهش كالري مصرفي با رژيم‌هاي غذايي اصولي و افزايش كالري دفعي از طريق تحرك هستند و كاهش وزن مطلوبي را تجربه نمي‌كنند از اين نكته غافلند كه آب مي‌تواند جايگزين چربي دفع شده باشد و مصرف زياد نمك علت مهم مقاومت بدن آنها در برابر كاهش وزن است.

وي افزود: از سوي ديگر طبق تحقيقات مشخص شده است كه دريافت زياد نمك، اثرات مضري بر سلامتي دارد كه شامل فشار خون، سكته قلبي، پوكي استخوان، سرطان معده، آسم و بيماري كليوي است.

دكتر ريسمانچيان اظهار داشت: مصرف نمك به مقدار كم در برنامه غذايي لازم و ضروري است، اما معمولاً10 تا 20 برابر مقدار مورد نياز بدن، نمك مصرف مي‌كنيم. البته سه چهارم نمكي كه در طي روز مصرف مي‌كنيم به صورت نهفته در غذاها فرآيند شده و آماده است. فقط يك چهارم آن را در سر سفره يا هنگام پخت غذا، اضافه مي‌كنيم.

اين پزشك تغذيه افزود: شوري يا بي‌نمكي غذا، علاوه بر مقدار نمك موجود در آن به حساسيت گيرنده‌هاي چشايي در دهان نيز بستگي دارد.

وي تصريح كرد: با كاهش مصرف نمك، در ابتدا ممكن است غذا بي‌نمك به نظر بيايد، ولي بعد از گذشت 2 يا 3 هفته، حساسيت گيرنده‌هاي چشايي دهان افزايش مي‌يابد و طعم واقعي غذا احساس مي‌شود.